2 Tem 2008

Dalgalandım da duruldum mu?

Dalgalandım da duruldum mu?

İkinci üç aylık dönemdeyiz. Çok şikayetimiz yoktu. Hala yok. Bu duygusallık dışında. Genelde öfke patlamaları, gözyaşı. Bir anda keskin cümlelere kapılma olarak sayabiliriz. Herrşeyyy karanlık, herkesss kötü, hiççbirrrşey doğru değil.

Ne zaman ki insan herşey, herkes, hiç bir gibi ifadeler kullanır, orda durmak lazım. Duygular, hayal kırıklıkları, o içerde sızlanan insan konuşmaktadır. Akıl, mantık değil. Böyle hormonal dengesizlik anlarında o aklı başımda halimi çağırmaya çalışıyorum. Gelmiyor ama. Farkında olmak bir dereceye kadar “aksiyon alma sakın” durumunu sağlıyor. Ama duygular geçmiyor. Yoruldum. Aşırı doz duygu. Yorucu.

Hiç yorum yok: