9 Kas 2008

Hamilelik Zor Mu?

Hamilelik Zor mu?

Fiziksel Değişimler

Bana ilk altı ay zor gelmedi, çünkü mide bulantısı, baş dönmesi gibi sıkıntıları hiç yaşamadım. Daha sonra bebeğin büyümesiyle beraber hafif bir reflü durumu oldu, ilaç aldığım ve dışardan yemediğim zamanlarda o da büyük bir sorun olmadı. Kramplarım başladı, aldığım vitaminlere dikkat ettim ama daha önemlisi hamile yogası sayesinde ciddi şekilde azaldı. Hamile yogası sayesinde vücudumda ödem olmadı. Sırt ağrılarım ve bel ağrılarıma çok iyi geldi. Şu anda dev bir karnım var, özellikle uyumak zorlaştı. Bir adet hamile yastığım var, karnımın altına koyuyorum, gece döndükçe onu da döndüğüm tarafa geçiriyorum. Çirkinleşmedim. Aksine cildim parladı. Tansiyonum eskiden 12-8 civarı seyrederdi. Hamile kaldığımdan beri 10/11-7/6.5 seviyelerinde. Alerjiktim, bol sinuzit olurdum. Hamilelik normalde alerjileri arttırdığı halde bu sene en sinüzitsiz senem oldu. Bunda ne zaman başlar gibi olsa burnuma bol tuzlu su çekmemin de etkisi olabilir. Yaşasın tuzlu su. Karnımda iki adet çatlak var. Krem sürdüm bol bol ama engelleyemedim. Olunca olurmuş. Onlarla artık doğumdan sonra halleşeceğiz.

Duygusal Değişimler / İş hayatı

Başlarda çok uykum vardı ve gerçekten iniş çıkış yaşadım. İşim ağır ve stresliydi. Sürekli yolculuk yapmam gerekiyordu. Yetişmesi gereken bir proje, sürekli başında olmam gereken çalışanlar, bir yandan müşteri talepleri, bir yandan şirket içi ilişkiler, bir yanda stres stres, bir yanda "stres olmaman lazım" stresi derken çok zor bir süreç geçirdim. Şirket içinde de ama senin stres olmaman lazım diyerek beni stres etmeye devam ettiler ve hamileliğimi bir şekilde duygusal gündemlerine almadılar. Bunda orta kademe yönetici değişikliğinin de etkisi oldu. Yeni bir yöneticimiz oldu. Ve malesef kendini inanılmaz empati sahibi sanan, iki çocuk sahibi ama aslında gizli kadın düşmanı bir adam. Kendi karısı hakkında sürekli "çok duygusal canım", "aman düğün zaten kadın mutlu olsun diye yapılır, fotolara bakıp seviniyor garip" diyebilen bir insan. Garip bir şekilde hamileliğimi karnımın artık devleştiği anlarda da gündemine almadan gereksiz stres yaratabilen bir kişi. Gereksizden kastım şu. Zaten sorumluluk sahibi bir şekilde gece gündüz çalışırken siz kimsenin aman batıyoruzzz ne olacak şu işşş demesine hiç ihtiyacınız yoktur. Neyse uzatmayayım. İş hayatı ve gebelik benim için hiç iyi gitmedi. 8 hafta kala iznime çıktım ve kendime geldim.

Bu dönemde yoğun çalışma tempom için kendimi suçlu hissettim. Bir ara fazla ayakta durmaktan amniyotik sıvıda azalma oldu, çok korktum. Önemli bir toplantının ortasında yavrucuk tekme atınca kendime geldim. Aslında yasalarımıza göre hamile bir çalışanın işinin hafifletilmesi gerekir. Arada uzanabileceği ortamın sağlanması gerekir. Stres edilmesi ise özellikle yasaktır. Gerçek hayatta bunlar olmadı. Hatta doğum iznine çıkarken oldukça hayret ettiler. Erkek egemen bir meslekte, erkek egemen bir sektörde çalışmanın doğal sonucu mudur, genelde iş yerleri böyle midir bilmiyorum. Türk çalışma hayatında hamile olmanın benim için tatsız bir konu olduğunu söylemeliyim. Çok yoruldum. Çok sıkıldım. İşinden ve çalışmaktan çok keyif alan iddalı bir insanken, uzaklaşınca cennete kavuşmuş kadar mutlu oldum. Bana söz verilen kariyer adımını atamadılar. Hamile olduğum için durduruldu ve hak etmiş olduğum terfi bir yerlerden bana göz kırpıyor. Umrumda mı? No. Değil. Önemli olan onların değerlendirmesi değil. İç gücüm. Bunu biliyorum.

İnsanlar büyük konuşmayı iyi biliyor. Madem öyle otur evinde diyenler oluyor. Şahsen ben de tercih ederdim, babam Koç olsaydı, ya da başbakan olsaydı, hayatta çalışmaz evimde oturur, illa bir proje yapmak istiyorsam hobi olarak yapardım. Çalışıyoruz çünkü buna mecburuz. Bebeğe alınacak o kadar ıvır zıvırı bedava vermiyorlar insana. Hayat pahalı. Yine de hamile olduğumu öğrendiğimde istifa edip evde otursaydım, dişimi sıksa mıydım diye düşünüyorum ara ara. Geçinebilir miydik? Çok zorlanırdık. İş kısmını ben idare edemedim, onlar da beni idare edemediler. Belki bu dönemde çok rahat olan mutlu çalışanlar vardır. Ben onlardan olamadım. Doğumdan sonra ücretsiz izin almayı düşünüyorum. Bakalım. 1 yıla kadar gidebiliyoruz. Zaman gösterecek...

2 yorum:

k.i.s.d. dedi ki...

Özgür anne merhaba,
Dünden beri benim de zihnimde aynı düşünceler... Ya ben hamileyim azıcık insaflı olsanıza! diye bağırasım geliyor. İnsan haklarına aykırı buluyorum dinleyen yok!

Ozgur dedi ki...

Merhaba k.i.s.d,
İnsan ne kadar yoruluyor. Zaten yorgun, zaten uykusuz, zaten duygusal. Bi de üstüne gidilir mi? İş yasasına göre daha hafif işlerde çalıştırılması, oturarak çalıştırılması gerekiyor hamile kişinin. Pratiğe kurban gidiyor. Belki paylaşırsak tecrübelerimizi biraz farkındalık olur...

Sevgiler, çok teşekkürler yorumunuz için.

özgür