14 Ara 2008

Normal Doğum Hikayeleri

Bulabildiğim hikayeleri paylaşmak istiyorum...


Doktor tarafından anlatılan doğum anısı

İngilizce bilenler için öyküler. Çok güzel fotolarla beraber...

Eğer bildikleriniz varsa ekleyelim. Buldukça bu listeyi güncelleyeceğim.

Bu arada amacım şu: Normal doğum yapmak isteyen hamilelere yol gösterecek, moral verecek hikayelere ulaşmalarını sağlamak. Olumlu düşünmeyi güçlendirmek.

Selamlar...

Ayrıca normal doğum, vajinal doğum, normal doğum, doğuuummm.

21 yorum:

kuzunun annesi dedi ki...

Ozgurcum o kadar blog okuyorum , hiç aklıma gelen yok , ne enteresan , hep sezeryan valla .Artık sen dogur Ela bebegide , senin hikayenle moral bulalım .
Arog olayına cok güldüm ama bundan fazlasıda var . Dün gece kocişin uykusu kaçmış , senin blogu okumus biraz . Yaa hakkaten Özgür Anne sana cok benziyor dedi .. Özelliklede sarap mevzuuna takılmıs . O gün sarap özlemimden bende dert yanmıstım kocişe , sen farkında olmadan duygularıma tercüman olmus,konuyla ilgili post yazmıssın .Tabi ben birde kalamar-bira ikilisini de eklemeden edemiciiim :)) Daha cok sey var aslında da yaz yaz bitmiyo..E cocuklara düşündüğümüz isim bile aynı daha ne olsu ... Sevgilerimi yolluyorum sana , bu arada göbüşlü resmin pek güzel .

yeliz dedi ki...

selam,
Ben yeşimin doğumunu biliyorum, biraz dertliydi ama bir bak istersen. http://yesiminmutfagi.blogspot.com/2008/11/doum-hikayemiz.html
diğer taraftan ben normal konusunda çok ödlek olduğum için hala sezeryan düşünüyorum:( Bugün farkettim ki eskiden normal doğum resimlerine bile bakamıyorken, artık tüm detaylarını kaldırabiliyorum. Galiba büyüyorum yada cesaretleniyorum. Seni de normal doğum kararından dolayı takdir ediyorum.

Ozgur dedi ki...

Sevgili kuzunun annesi,
İnşallah sorunsuz bir normal doğum geçiririm, şöyle rahat rahat anlatırım.

Kocişe çok selamlar. Kalamar-bira konusuna katılmakla beraber, canımın çok fazla ege usulü midye dolma çektiğini de söylemem gerek.

İnşallah bebişli resimleri de koyarız tez zamanda. Ayyy az kaldı:) Sizin de az kaldı, haydi bakalım.

Koskocaman öpüyorum, sevgilerimi yolluyorum.
özgür

Ozgur dedi ki...

Sevgili Yeliz,
Dediğin bloga bakamadım, davet gerekiyormuş sanırım:( Ben de yıllarca normal doğumdan korktum sonra ne olduysa bi cesaret geldi:) Önemli olan sağlıkla bebekleri kucağa almak. Yöntem çok mühim diil. Ben şimdilerde sezaryenden korkar oldum. Hayırlısı olsun. İnsan bilemiyor. Kısmet bu işler, biri için iyi olan, öbürü için olmayabiliyor.
Çok teşekkürler yorumuna. sevgiler, güzel doğumlar.

özgür

gunebakan dedi ki...

sevgili ozgur
tamamen anneye ve doktorunun onerilerine gore hareket edilmesi gerektigini dusunuyorum. normal doguma hicbir engeli olmamasina ragmen, normal dogumdan cok korkmasi bile bence bir anne icin sezaryen sebebi olabilir.
onemli olan, kendini tanimak, doktoruna guvenmek. benim doktorum normal dogum icin hicbir engelim olmadigini soyledi, son zamanlara kadar. ama ben o donemde dogum sonrasi izin, sezaryende daha fazla oldugu icin sezaryen istedim. nitekim son kontrolde kizimin kalp atislari tavan yapmisti ve benim tansiyon da cok yuksekti. dogumuma 4 gun vardi. doktor 4 gun bile beklemek istemedi. bebek strese girebilir diye, ertesi sabah apar topar sezaryene aldi beni. istesem de normal doguramayacakmisim sanirim. hayirlisi buymus.
ama icimde ukte kalmadi desem yalan olur. normal dogum bence sartlar uygunsa ilk tercih edilmesi gereken bence.
ama sezaryenden de sakin korkma. o da cok konforlu bir dogum sekli. ben cok rahat bir dogum yaptim, sen sakin, huzurlu ve dingin ol yeter. sagliklisi hangisiyse sartlar seni ona dogru goturecektir. saglikla kucakla bebisini...

Ozgur dedi ki...

Sevgili günebakan,
Çok haklısın, elbette annenin ve bebeğin sağlığı çok önemli. Doktor gereki görürse sezaryen olacağız mecburen. Hayırlısı neyse o olsun.

Benim olumlu anıları okuma isteğim biraz daha güç bulmak. Korkuyu azaltmak, çünkü toplumca çok korkutmuşlar bizi normal doğumdan. Çocukluktan itibaren kaç kadın gördük doğumda ölen. Babam ve oğlum bile öyle açılıyordu yani bilinçaltımız kötü resimlerle dolu. Biraz bunu tersine çevimek ve bilgilenmek için istedim blogcu arkadaşlardan güzel anıları olanları. Belki güzel sezaryen anılarını da toplamak lazım.

Çokkk sevgiler, hayırlısı bakalım. Çok az kaldı. Belki haftaya gelir... Heyecan dorukta!

Adsız dedi ki...

Merhaba, bir de boyle bir linke denk geldim.

http://www.naturalbirthandbabycare.com/birth-stories.html

Umarim hic sorunsuz, saglikla gelir kiziniz. Bol sanslar.

Ozgur dedi ki...

Çok teşekkür ederim, paylaşımınız ve iyi dilekleriniz için. Hemen ekledim listemize. Gerçekten ilginç öyküler var!

İstiyorum ki şöyle bir öykü yazayım: "Gece sancılarım başladı ben de hop diye anladım birden. Sakince bavulumuzu alıp hastaneye gittik. Biraz sancı çektik o arada açıldık. Sonra doğumhaneye gittik hopp diye geldi dünya güzeli. Sonra verdik memeyi, ham ham hiç sorunsuz emmesin mi:)))"

Ozlem dedi ki...

Merhaba Özgür Anne,
Ben de normal dogumdan korkan biri iken, şimdi olursa epidural düşünüyorum. Kesinlikle motive olduğumu söyleyebilirim! Senin öykünün de sorunsuz, sağlıklı ve mutlu olmasını dileyerek deneyimlerini merakla bekliyorum.

Ozgur dedi ki...

Hoşgeldin Özlem,
Epidural düşününce insan rahatlıyor. Gerçi ben epiduralden çok korkanlar da gördüm. Doktorum gideceğim hastanenin epiduralcisinden çok memnun o nedenle benim de içim rahat. Ben de düşünüyorum ancak hissetmek de istiyorum. Biraz ortadayım.

Hayırlısı olsun. Şöyle güzel ve eğlenceli ve sonu şahane biten bir öyküyle gelmek istiyorum. Bakalım belki artık haftaya mı olur:)))

sevgiler, kolaylıklar dilerim sana da!

Tülay dedi ki...

Ben de sizin normal dogumdan duyulan korkuyu azaltmaniza yardimci olmak icin kendi dogum hikayemi yazmak istedim.
Toplumca cok korkutmuslar bizi normal dogumdan, herkes agzini acti mi cok zor, agrilar basladi mi 16 saat sürüyor, v.b. laflar ediyor.
Benim agrilarim da gece 3te basladi, ama bunlar daha cok regl donemimdeki sancilara benziyordu, hatta dogum sancisi olup olmadiklarina emin olamadim. Bir defter alip sanci sikliklarini not aldim. Bu arada esim de uyandi, 'Kizimiz geliyor galiba' dedim ona da... Sabaha dogru agrilaar devam edince kalkip dus aldim, kahvalti hazirlayip cayimizi ictik esimle. Temizlik gunumuzdu, saat 9da yardimcimiz gelince esimi ise yolladim ben, birsey olursa aramak kosuluyla. Annem de o gun gelecek ve birac kucuk alis-verisimizi tamamlayacaktik 39.haftadaydik, nedense ben o hafta icinde gelmesini bekliyordum kizimizin. Ama yine de bunlarin gercek sancilar oldugunu da dusunmuyordum. Annem saat 10 gibi geldi, 11 gibi de esim telefon etti, gelecekti ve hastaneye gidecektik.
12de hastanedeydik, kontroller sonucu 3cm acilma, hastaneye yatis... Ama bende hala oyle cok fazla agrilar yok. Neyse uzatmayayim, saat oglen 2 gibi agrilarim siddetlendi, yattigim yerden kalkmamam soylendi. O zamana kadar okuduklarim-ebelerin-doktorlarin da soyledikleri ile agrilar geldikce derin nefes alip vermeler-dua etmelerle sakinlesiyordum, 3-4 dakikada bir sanci geliyordu. Saat 3ten sonra agrilar arasinda hic bosluk yokmus gibi gelmeye basladi, saat 5e gelirken de acilma 10cm oldu ve beni dogumhaneye aldilar. 4-5 ikinma sonunda ebelerden birinin ittirmesi yardimiyla da Cerenimiz dogdu saat 5te. Dogdugunda ilk tepkim ‘neden aglamiyor, benim bebegim neden aglamiyor’du. Agladigini da duyunca gururla karisik gozler hafif nemli bir mutluluk... Yarim saat icinde de bebisimi alip kucagima emzirdim, o zaten herseyi biliyormuscasina yapisip memeye 2-3 cekti. Evet simdi dogumumu dusundugumde net olarak beynimde beliren resim Ceren’i gordugum ve sonrasinda emzirdigim an....
Baktiginizda benim agrilarim da 14 saat surmus ama agrilarin siddetli oldugu kisim son 3-4 saat oluyor. Tabi herkesinki farkliliklar gosterebilir ancak ben yine de mumkun olan herkese normal dogum yapmalarini oneririm. Dogum sonrasinda nerdeyse hemen normal oturma-yurume-hareket etme yeteneklerinize kavusuyorsunuz. Belki 3-4 gun epizyotomi dikisleriniz nedeniyle oturmada biraz problem oluyor ama buna hafif bir sizi demek daha dogru olur.
Bu arada emzirme konusunda da birsey daha soylemek istiyorum. Hic kimse meme ucum yok diye dusunmesin, benim bir gogsumun var digerinin yoktu. Olmayan gogusu bebeginizin biraz daha tok oldugunu dusundugunuzde verirseniz o da biraz daha sabirli oluyor, siz de onun sabrini gorunce daha istekli oluyorsunuz. Sonuc mukemmel, kizimiz 8 ayini doldurdu hala emziriyorum ve ilk 6 ay anne sutu disinda hicbirsey almadi.
Herkese hayirli dogumlar diliyorum, normal ya da sezaryan. Hangisi kendileri icin iyiyse...
Sevgilerimle,
Tülay

banu dedi ki...

Ozgur, blogları genelde readerdan okuduğumdandır ben bu yazını ilk defa görüyorum. biraz geç oldu ama bir kaç normal doğum hikayesi linki daha vereyim. Sonradan gelenler okur.
ilki bizim ki :)
http://www.miracik.com/index.php/2008/08/dogum-hikayemiz/
http://elaselin.blogspot.com/2009/03/noah-denizin-dogumu.html

Ozgur dedi ki...

Sevgili Tülay, kusura bakma, çok geç gördüm yorumunu. Çok teşekkür ederim anını bizimle paylaştığın için. Ben myomlar nedeniyle doğuramadım, ama doğurmak isteyenlere moral olsun. Sevgiler...

Ozgur dedi ki...

Sevgili Banu, çok teşekkür ederim. Hemen ekleyeyim linklere. Bundan sonra doğuracak arkadaşlara moral olsun, örnek olsun, cesaret versin. :))) Sevgiler çok....

Evren dedi ki...

Merhaba, YavruSu’nun dogum hikayesini yazmistim ben de gecenlerde --dogurmamin birinci yili serefine:)

Mail adresi aradim sitede ama bulamadim, sonra bu yaziyi buldum link vereyim dedim: http://yavrusu.blogspot.com/2009/12/yavru-sunun-su-gibi-dogumu.html

Cok tatli bu arada Ela, iyi ki dogmus! Iyi ki dogurmussunuz!

Sevgiler...

Ozgur dedi ki...

Merhaba Evren, ne kadar güzel bir hikaye... Ekledim hemen. Çok teşekkür ederim. Doğuracaklara moral olsun! sevgiler!

Evren dedi ki...

Ekleme ve yorum için çok teşekkürler!
Yazışmak dileğiyle, sevgiler..

Berna dedi ki...

Merhaba özgüranne, normal doğum hikayelerine blogunda yer verdiğini hiç bilmiyordum. Çok kolay ve rahat ve de kısacık zamanda (hastaneye varış 01.00 doğumun bitişi 04.20)doğurmuş bir anne olarak doğum hikayemi ekleyebilirsin diye düşündüm. Kendi blogumda yazmamıştım (blogum yoktu o zaman) ama pozitif doğum hikayelerine yazmıştım. Linkleri de şöyle:

http://ekinvebiz.blogspot.com/2009/12/pozitif-dogum-hikayeleri-ve-benim-dogum.html

http://pozitifdogumhikayeleri.wordpress.com/2009/12/23/berna-ve-ekinin-hikayesi/

Sevgiler...
Berna

Ozgur dedi ki...

Merhaba Berna,
Zevkle eklerim. Bunu ben pozitif doğum hikayelerinden çook önce yapmıştım. Maksat moral olsun:)

çok sevgiler...
özgüranne

MısraSu dedi ki...

Merhabalar,

o kadar güzel bir site hazırlamışsınızki.. oku oku bitsin istemiyorum. çok faydalı yazılar ve gözlemler var.. bende yeni anne oldum bebeğimiz Talya 5 aylık ve Amerikada doğurdum. çok mutluyum onun geleceği için yararlı bir şey yapmış olmaktan. bende çok güvenilir bir ekip yardımıyla gittim Amerikaya. imkanı olan herkese tavsiye ediyorum :)
kocaman sevgiler…

borakusu dedi ki...

Selam.oykulerin hepsini tek tek zevkle okudum.benimde blogum var.daha cok yarik damak ve bebek gelişimi üzerine.normal dogum öykümüze paylaştım.sizinle de paylaşmak isterim.sevgiler:)