12 Ara 2008

Uyku, Biraz Uyku, Bütün İsteğim Buydu...

MFÖ şarkısından bozdum, biraz deniz, biraz uyku, bütün isteğim buydu.

Bebek gelişimini, hamilelik haftalarını okuyorum. Diyorlar ki aman fırsat buldukça uyuyun. Bebek doğunca çok ihtiyacınız olacak. Sabah evde temizlik olunca evden çıkmak istedik. Yakınlarda Mado var, hadi gidelim orada kahvaltı yapalım dedik. Yalnız geceden uykusuz olunca sevgili giyinene kadar ben uyumuşum, o da üstümü örtmüş. Uyanmamı beklemiş. Uyandım panikle gidiyorduk diye. Sonra kalktık gittik. Pek güzel oldu başbaşa. Portakal sularımızı içtik

Geldik sonra, benim tekrar içim geçmiş. Mutlu mutlu uyudum. Tekrar uyandım. Biraz daha oturdum. Evi biraz daha yerleştirdik. Cibinlik için sevgili tavanı deldi. Ama çok sağlam gelmediği için gidip silikon tabancası, yeni matkap ucu gibi bir sürü oyuncak aldı kendine. İyice emin olmamız lazımmmış. Bakalım, cibinliği de takınca herşey tamam olacak. Hala oto koltuğu almadık.

Bu hamileliğim başından itibaren kendimi cahil ve acemi hissettim hep. Zorlanmadım, sağlıkla ve eğlenerek geçti. Çalıştım da, ürettim de, okudum, hiç bir kısıtlama görmedim. Kısa bir süre evde uzanmam gerekti. Cahillik ise şu yüzden. Çevremde kimse doğurmadı. Bir tane arkadaşım var doğuran yakınlarda. Ne daha önceki işyerlerimde, ne arkadaş çevremde hamile ve çocuk yok. Bu bir açıdan iyi bir şey, çünkü bilmediğinizde okuyorsunuz doya doya. Kaynağından öğreniyorsunuz. Bu anlamda bloglar harika oldu, bir sürü tecrübeli ve entellektüel annenin geçtiği yollar görmüş oldum. İngiltere'deki canım arkadaşım Türkiye'deki ortasınıf hamile delirmişliğine kapılmadan aklı selim bir hamile olmam konusunda bana destek oldu. Yakınımdaki hamile arkadaşım da bu ortamlarda standart prosedür nedir, ne nerden alınır, ne gerekir gibi konularda yardımcı oldu. Üstelik bol bol bebeğini sevmek çok güzeldi.

Öyle bir an geriye baktım. Ne kadar az şey biliyordum, şimdi neler neler öğrendim. Şimdi aynı süreç yeni doğan için başlıyor. Blog arkadaşlarımın tavsye ettikleri kitapları sipariş verdim. Onları da okumaya başlayacağım.

Titiz bir insan değilim, hem de hiç. Ama bebiş söz konusu olduğunda delirebilirim gibi geliyor. Her baktığı yerde mikrop gören bir insana dönüşebilirim. O konuda dikkatli olmak gerek.

Bakalım. Belkim biraz daha uyurum. Oh..

Hiç yorum yok: