24 Mar 2009

Bizden haberler...

Üçüncü ayımızın sonlarına yaklaştık. Destekle oturabiliyoruz. Gülücükler saçıyoruz. Kendi kendimize şarkı söylüyoruz. Ninniler söylüyoruz uyurken. Dünya tatlısıyız dünya.

Baktıkça insanın içi erir mi böyle. Fıstıklar fıstığı. Anneanne ve dede hala burda. Onlarla değişik oyunlar, şarkılar, türküler. Çeşitlilik olsun. Dün ilk kez kilotlu çorap giydi kızım. Mor elbisesini giydi. İyiden iyiye kız olduk canım. Kilotlu çorap çok tuhaf geldi. Pek yakıştı o ayrı ama nasıl desem. Küçükken elbise giymeyi severdim de çorabın hiçbir türünü sevmezdim. Kısıtlayan bir giysi.

Endişelendiğim bir nokta, gece uzun uyuyoruz, çok şükür Allah bozmasın. Emzirmeyi etkiler mi diye öyle sabah sabah bi düşündüm. Memeler sabahları çok sızlardı, sanki azaldı gibi geldi sızlaması. Gereksiz endişe olabilir. Boy uzadı ama kilo çok artmadı gibi. Doktora gidelim gece emzirilecek derse uyandırıp emziririz. Gece uyandırma diye o demişti. Dohtur bilir diyelim.

Büyüyoruz, konuşuyoruz bıdır bıdır. Karşılıklı bir sohbet havamız var. Konuşmadan çok önce anlamaya başlıyorlarmış. Mesela el bu ayak bu diyorsun diyelim. Bir süre sonra el hani diyince el kalkıyormuş. Bizde kalkıyor ama tesadüfi:) Bir yavrunun büyüyüşüne şahit olmak ne güzel şey. Öğrendikleri, bakışlarındaki anlamlar, o gülüşler. Çalışmadığıma öyle memnunum ki. Keşke daha uzun çalışmayabilsem... Yani imkan olsa da. Yoksa iş arayıp da bulamamak gibi olmasın. Ne dilediğine dikkat etmek lazım. (Be careful what you wish for)

Bugün dışarı çıktık, hava pırıl pırıl. Kızımızla caddeye gidecektik ilk kez. Ağladı yolda mırıl mırıl. Gidemedik, bir tur atıp geri geldik. Yeni çıktı ağlama huyu, anlayamadım ben de:( En azından hava almış olduk, hava harika. Karnı toktu, gazı yoktu, altı temizdi. Gelince uyudu, belki uykusu gelmişti diyicem ama arabada da uyuyabilirdi. Anlayamadım.

İşte böyle. Uyuyor şimdi mırıl mırıl.... Bir sarılışı var, dünyaya bedel.

4 yorum:

kirazsevdasi dedi ki...

kocaman maşallahsize Özgürcüm.
bu key ifli gunlerin gelmesini özlemle bekliyorum bende.
sevgiler.

Yesim dedi ki...

Selam Özgür, ne güzel yazmışsın, benim de Ela'm 4. ayın sonlarında günden güne büyüdüklerini, daha çok anladıklarını görmek ne güzel değil mi? İnsan inanamıyor, benim mi bu diye düşünüp duruyor :)
Sevgiler,

Yesim dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Aysegul Diril dedi ki...

merhaba, blogunu bir kaç yıl gecikmeli okumaya başladım :) aynı şeyleri yaşadığım için çok eğleniyorum :)