3 Tem 2009

Asla Unutmayacağız, Asla Affetmeyeceğiz.

93tü. Lisedeydim. Pek çok yaşıtım gibi hayatımızı karartan karanlık sayfalardan biri. Öyle kötüydü ki, artık buralarda yaşamak istemez olmuştum. Son damlaydı. Diri diri yanan insanlar. Bizim insanımız. Yakanlar kim? Nasıl? Müslüman mı? Göz göre göre. Kalabalık. Yığın mı namusunu teslim edecek zorba arayan? O
hınç. Düşündükçe, hatıladıkça başıma ağrılar girer. Hiç unutmadık. Hiç affetmedik. Affetmiyoruz. Unutmuyoruz. Anma yürüyüşlerine gitmedim. Gidersem yüreğim soğur diye korktum. Rahatlamak istemedim. Görevimi yaptığımı hissetmek istemedim.
Yapamadım çünkü.

Sivas ellerinde sazım tutuşur
Söz tutuşur, canım türkü tutuşur
Teller bizi söyler, diller yarışır
Özgürlüğü yazan kalem tutuşur

Canlar can olur da eller tutuşur
Dost evinde canım sevda tutuşur
Pir sultanlar ölmez, binler yetişir
Akar gelir canlar tarih tutuşur.
grup yorum

2 yorum:

ilknur malci dedi ki...

Özgürcüm bunlar provakatif hareketler.cumhuriyet tarihinde her zaman olmuş arkasında belirli çıkar çevrelerinin olduğu ve bir takım paranın satın aldığı kişileri kullanarak yapılan amacı her zaman belli olan ve asla müslamanlığa mal edilemiyecek olaylardır.senin benim gibi insanlarda bunların farkına varamaz da birbirimize düşman olursak bizim ülkemizin hali afganistandan, pakistandan farklı olur mu? buna izin vermemeliyiz ne pahasına olursa olsun.

Ozgur dedi ki...

İlknur'cum, provakatif hareketler diyorsun, belki öyle ama orada 20.000 kişi olduğu tahmin ediliyor. Müslümanlığa mal etmiyorum, çünkü böyle bir vahşete seyirci kalan müslüman fikrini kafam almıyor. Kendini müslüman sanan cahil güruh diyelim hadi.
Utanıyorum, bunu yapana, seyirci kalana, aciz kalan devlete... en aşağıdan en tepeye sayasım var. Canımız yandı. Hem de çok. Bir yara bu kanamaya devam ediyor. Sarmanın yollarını aramalı.
Tekrarlanmaması için önlemler almalı.
Umudum budur. O nedenle unutmayacağız.