31 Ağu 2009

İlk Pazartesi...

Hala dünden biraz yorgunum ama gerçekten güzel bir gün geçirdim. Bana öğlen içtiğim kahve mi iyi geldi, ne oldu bilmiyorum ama aniden enerjim arttı. Dışarı çıkasım geldi. İşyerinde merdivenleri tırmandım filan. Haftasonu tarhanası mı iyi geldi, stresi köfte yoğururken mi attım bilmiyorum. Ya da işyerindeki incir çekirdeği sorunlara aman kızımdan mühim diil diye bakarken erdim mi, sorunlar sorun gibi gelmez mi oldu, bilmiyorum.

Bugün hava çok güzeldi, en sevdiğimden. Güneşli ama çok aydınlık değil. Serin ama üşütecek kadar değil. Tatlı esinti, güzel bir gün. Öğlen yine kahve içtik. Buzlu amerikano lütfeeennn. Bu bile hoşuma gitti. Bütün gün aklım evde kalmadı. Ela'yı düşünüp düşünüp ah çekmedim. İşin tuhafı dinlendim. Eve geldiğimde o kadar enerjiktim ki, derhal Ela ile yuvarlana yuvarlana oynadık. Kitaplarını yüzbininci kere baştan okuduk, ısırdık, yedik. Güldük, eğlendik, oturduk, Ali Baba'yı andık. Evdeyken o saatlerde tükenmiş oluyordum, sevgili ve teyze geldiğinde azıcık kızı verip nefes alıyordum. Bugün kimselerle paylaşamadım. Deli gibi özlemişim. O da beni öptü. Gördüğü andaki sevinç...

Yani depresif bir yazı değil. Hatta fazla üzülmeyişime takıp "acaba ben duygusuz kötü anne miyim" dedim, kardeşim "hayır psikopat anne değil, normalsin" dedi. Özledim, o hep içimde. Ama kötü geçmedi. Üzülmedim. Kafamı tamamen bir işe adayabildim.

Sanki eski benim ama yeni bir ışık altında. İşten uzakta geçirdiğim zaman beni dinlendirmiş, sakinleştirmiş. Kitubi'nin dediği bir şey vardı, ben patron olsam çalışanlarımı çocuk sahibi olmaya yönlendiririm diye. Onu anlar gibi oldum. Bakış açım değişmiş.

Neyse bunlar ilk anlar. Biraz daha zaman geçsin, balayı bitsin bakalım neler olacak.

Bu arada kızımız küvette ayakta. Hatta bugün saçını yıkarken kafasını ovalamak ister gibi bir hareket yapınca gülmekten öldük:)

Bugünlerde "çak bir beşlik" hareketini öğrendi. Sürekli çak vaziyetindeyiz. Hatta aynadaki haliyle de çakışıyorlar. Çok komik, çok...

13 yorum:

Tekir dedi ki...

Hatta fazla üzülmeyişime takıp "acaba ben duygusuz kötü anne miyim" dedim... kısmı var ya, işte aynı ben. Ben de öyle hissetmiş, kendimi üzmüştüm...

saricizmeli dedi ki...

çak umut egenin de popüleri. hatta diğer oyunlardan hemen çaka dönüyoruz:))

akşam geldiğinde pili bitikten energizera dönme çok enterasan değil mi. üniversite sınavına hzaırlanırken de taktiğim buydu, matematikten sıkıldın mı dön biyolojiye, sıkıldın dön fiziğe. ya da yemek yerken köfteye doyman ama tatlıya yer olması gibi. sinerji yaratıyor dönüşümlü aktivite. yaşasın anne çalışan kadınlar:))

yenianne dedi ki...

işe başladığımda bloga yazdığım yazıyı okuyup kendimi kötü hissetmiştim bende...Nasıl bu kadar neşeli güzel bir yazı oldu bu,ne biçim bir anneyim ben diye diye...

kirazsevdasi dedi ki...

amannn
ne guzel gozum gonlum acildi, senin adına yuregim ferahladi.

ezginin annesi dedi ki...

İlk iş günü için umut oldu bana bu yazı, işe başlamadan bi daha okumalıyım. Demek ki ben kötü annemiyim diye soran tek ben değilmişim. Bi de bizimki artık eliyle değil yattığı yerden ayağıyla çak yapıyor.

Ayşe dedi ki...

quality of time vs quantity diyor baska da bisi demiyorum. ikinizi de cok cok opuyorum.

Ozgur dedi ki...

Tekir'cim, iyi olalım, mutlu olalım, dertlenmeyelim. Yalnız değiliz!

Sarı Çizmeli, çak çak komik yahu.
Dün öyle eğlendik ki, insan dünyayı unutuyor.

yenianne, tuhafız hakkaten:)

Saol kiraz'ım benim. Daha iyi olacak...

Ezginin annesi, hayırlısı olsun. Biraz hazırlanmak lazım ruhen, bi de gözünün arkada olmaması sanırım.

Ayşe, çooook haklısın çok. Biz de seni öpüyoruz kocaman...

yeliz dedi ki...

bi defasında günebakan bana işe gittiğimde dinleniyorum ya, en azından kahvem masaya geliyor demişti, allah allah olmuştum. zamanla insanın buna da ihtiyacı olduğu anlaşılıyor. ben sadece pazartesileri biraz daha fena oluyorum, haftasonunun dipdibeliğinden sonra koyuyor ama akşama doğru kafa öyle yoğun oluyor ki, bir de aklın onda kalmayınca nasıl geçtiğini anlamıyorsun. senin adına sevindim, önden telkinler işe yaramış:)

dream it baby dedi ki...

Umarım en kötü günün bu olur...

Yeni hayatının yeni bir virajını daha dönüyorsun Ela'dan sonra iş kadını virajı bu, geçen zaman senin lehine olsun.

Başarılar!!!bu yeni oyunda :)))

gunebakan dedi ki...

ben simdiden isi ozledim arkadaslar.
ben calisirken mutluyum, bir kez daha anladim ve calisirken herseyi daha iyi organize edip, daha iyi bir anne olabiliyorum. kim ne derse desin, bu benim dogrum...yasasin calismak...
fazla uzulmeyisin coook normal cok. sen normal bir kadin, super bir annesin...bak ne guzel yoluna giriyor hersey...darisi basima, aaah ah...

Ozgur dedi ki...

Yeliz, ben de çok andım günebakanı bu vesile ile:)

Ozgur dedi ki...

Çok teşekkürler dream it baby!

Ozgur dedi ki...

Çok sağol günebakancım, inşallah öyledir. Hadi sen de büyüt yavrunu:)