23 Ara 2009

Yalnızlık Allah'a Mahsus...

Nerden geldi diyeceksiniz. Birazdan doktora gideceğiz, toplam beş dakikam var.

Eskiden ben ennn çok yalnız kalmayı severdim. Bayılırdım tek başına, tek başına. Hala seviyorum o ayrı.

Ama. Koca bir AMA.

Dün sevgiliyle konuşurken ne kadar çok anne babamızı yanımızda istediğimizi anladık. Aynı şehirde olsak. Haftada iki kere görüşsek. Yakında olsalar. Onların kendi hayatı da olsa ama bizim hayatımızda da olsalar. Ela'nın zamanlarını kaçırmasalar. Özleniyor hem de çok. Büyüdükçe daha çok. Dedemiz de yakın olsa, teyzelerimiz de. Büyük aile olsak, kocaman aile olsak. Bol çocuklu, bol kuzenli.

Arkadaşlarsız olmuyor. Dostlarla atılan bir kahkaha yetiyor haftanın yorgunluğunu geçirmeye. Neden yardıma çağırmadınız sitemleri sevindiriyor. İlkay'ımın ne yapalım, gelelim koli açalım önerisi ne kadar güzel ve inceydi. Anlatacak dermanım olmadı ama çok sevindim, çok sevindim.
Çiçekler açtı içimde.

Yani diyeceğim o ki... Arada yalnızlık güzel de. Hayat kalabalık olacak kardeşim. Çocuktan sonra daha da şenlikli olmalı. Karnaval gibi geçmeli zaman. Renkli kahkahalı, bağırışlı çağırışlı, zaman zaman yüksek sesli olmalı. Hayat öyle çünkü... Hayat ekranran ekrana (pc, tv, cam) baka baka geçmemeli. Sokakta olmalı...




13 yorum:

kirazsevdasi dedi ki...

cocugu olunca anliyor insan bunu, aynı dusunuyorum seninle.
ha deyince ulasabilecek kadar yakinda olsalardi keske.
eskiden ne cok severdim oysa uzak kalmayi.
yasanmadan bilinmiyor.

dağlar kızı dedi ki...

Bam telime basmışsın inan. Şöyle eskiden olduğu gibi koca bahçeli, koca bir ev olsa. Dedeler, nineler, teyzeler, halalar, dayılar, amcalar hep beraber olunsa. ahhhh ahhh...

Okan Bayülgen, kızı İstanbul doğunca mümkün olan yakın akrabaları toplayıp bunu gerçekleştirmiş diye okmuştum bir yerde...

Defnenin Annesi dedi ki...

Keske..., benim ailem almanyada hemde hepsi... Bazen diyorum biz niye geldik buraya diye... 3-4 ay öncesine kadar calismiyordum ve tam 12 kere gitmistik bir yil icerisinde, neden "onlari cok özledigim icin"...

Esimin ailesi izmirde, yilbasinda onlarin yanina gidecegiz. Ama keske onlar uzak olsaymis. Biz fazla titiz davranmasak defne'nin yaninda sigara bile icerler, kahve, cay ve seker verirler... Kitabin k'sini bilmiyorlar. Kayinvalidem bütün sabah programlarini seyrediyor. Ailelerimiz okadar farkli ki. Bazen merak ediyorum, benim zarif kocacigim nasil bu aileden cikmis diye... Insan sevdigi icin herseye katlaniyor iste... :-)

''çokoprenses'' dedi ki...

ben de hep onu düşünüyorum,büyüme evrelerini göremicekler.her gördüklerinde biraz daha büyümüş olacak.zaten hayat kısa.annemin deyimiyle gurbet ellerde ömür geçiyor.amanın çok mu bunalım takıldım ne:)

İlk dedi ki...

Yarama tuz basti bu yazin. O kadar uzaktayiz ki sevdiklerimize, cekilir gibi degil. Bebek dogduktan sonra daha ne kadar katalanilir buna, bilemiyorum. Donmek gerek, yakinlara gelmek...

Ayşe dedi ki...

yarama tuz bastin be arkadasim. Kordugum diye bir sarki var hani, "oyle uzak ki yerim, uzaklari asiyor, butun ozlediklerim benden ayri yasiyor". Yine cok sukur, senin ailen yakin sayilir, ben de gidip gelebiliyorum, ama benim de en buyuk hayalim bu... Donelim, anneler babalar teyzeler kuzenler, kucukken biraz daha sık gorusuluyordu, daha yakin oturuyorduk falan. simdi herkes buyudu, evlendi, hayat gailesiyle, kalpler bir, ama uzaktayiz hep...
neyse, optum sizi.

Ozgur dedi ki...

Kesinlikle kirazcım...

Dağlar kızı evet evet, komşu olunsa. Ha diyince gidilecek mesafe olsa. Çocuklar kalabalık seviyor...

Defnenin annesi, sizin işiniz daha zor. Farklı ülke zor... kolay gelsin.

Çokoprenses, çok haklısın...

Ozgur dedi ki...

Ayşecim... Evet yurt dışında daha zor. Hele ABD uzak uzak. Şarkı dilime dolandı şimdi. Kalpler bir, bu da güzel.

kirazsevdasi dedi ki...

ben simdi, aksamustu yolda trafikte kalinca bu postu yeniden dusundum de,
malesef benim ailem de, esimin ailesi de, ayar konsuunda sıkıntılı insanlar. ayni sehirde yasasak, 2 gun gormeseler, 3. gun nerdesiniz ayol yuzunuzu goren cennetlik moduna girebilirler =)
yok vazgectim ben Özgür =)

Ozgur dedi ki...

Ilk bebek olunca insan yakınlık arıyor...

Ozgur dedi ki...

kirazsevdası, eheheh öyle bir risk var tabi. :) gerçi benim kız asla hayır demez. birileri gelsin, bir yerlere gidelim:)

sevil dedi ki...

Çok haklisinnnn cokkk be canım ben aynı sehirdeyim annemlerle ama İstanbulun iki yskasinada ve 110 km mesafeye de aynı sehir denirse :( insan yanibasinda istiyor sevdiklerini hep...

Cocukla Cocuk dedi ki...

ne güzel anlatmışsınız, hislerime tercüman oldunuz, kalabalık sofralar, evler istiyorum ben de.çocuğumuzun sesini telefonda duymakla yetinsinler istemiyorum.