15 Mar 2010

Bir Dakika: Her şeyi unutun...

Radikal'den Kaan Sezyum'un yazısını okuyun.

Geçen haftadan beri hayatımın pek bir anlamı yok gibi geliyor. Ne yazılarımı okutacağım birisi, ne sabah güldüğümüz birisi, ne de balkonda kuşları yemlediğimiz birisi var yanımda. Yok yani. İşin en fenası da bu yok oluşun, tam anlamıyla bi yok oluş halinde gerçekleşmesi oldu. Gayet güzel kahvaltı ederken, birlikte Türk kahvesi için tek bir sigarayı ortaklaşa tüttürürken birden akşam oluyor, evde kimseler yok. Çat! Şimdi evde iki kişi kaldık. Kedimiz Tortor da bu vesileyle üzerime kaldı. Yokluk kendisini zamanla hissettiren bir şey. Varken olanı hissetmiyorsunuz, yokken de olmayanı hissediyorsunuz, garip. Kısa sürede çok üzüldüm.

5 yorum:

Adsız dedi ki...

yaziyi ben de gazetede okumus ve cok etkilenmistim.
gozlerim doldu.

kiraz

Ozgur dedi ki...

Ben bu sabah okudum. Dağıldım.

Zuzuların Annesi dedi ki...

Ne yazıydı!Ağladım resmen:(
Kendine geliyor insan,farkına varıyor bir kere daha...
Tam tokat,tam!
Sağol,iyi ki paylaştın...
İyi ki...

LaTiFe dedi ki...

Bu kadar olur! Sabah Radikal'i açtım işe gelir gelmez ve bu yazıyı okudum. Sürekli Kaan Sezyum okuyan biri diilimdir, başlık dikkatimi çekti. Şimdi de google reader'ı bi açiim dedim bloglara bakmak için ve yazını gördüm. Anlatımı beni de çok duygulandırdı :(

k.i.s.d. dedi ki...

Özgürrrr
Derdin ne bacım.
Yukarda ağlamaya başladım, burda koptum artık. Bir adamın böyle düşünebileceğini hiç düşünmezdim.
Tutmuyorum lan gözyaşı da neymiş böhühühüüü