7 Nis 2010

Vurdun, Kanıma Girdin, İtirazım var

Emperyal Oteli
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
başımı usulca dizine koyacaktım
dört gün dört gece susacaktım
yağmur sönecekti yanacaktı
sameland seferden dönecekti
duvardaki saat duracaktı
kalbim kendiliğinden duracaktı
ben hiç böylesini görmemiştim
...
Atilla İlhan



Ne zamandır yazamadım. Kayınvalide, peder buradaydı. Haftasonu Ela'nın amcası, yengesi de geldiler. Kalabalık bir haftasonu, büyük aile maceraları. Ela mutlu, mesut tabi. Yeter ki kalabalık olsun. Bugünlerde bizim kuzenlere de gitmeli bir. Şu bahar günlerini kaçırmadan büyük kahvaltılar yapmalı açık havada. Sevdikleri görmeli. Belki memlekete gitmeli. Dün annemin doğumgünüydü, yine ayrı gayrı. Babamla yemek yemişler, sevindik. Uzaktan uzaktan. Annesi, babası, kayınvalide, peder aynı şehirde yaşayanlara çok özeniyorum. Eskiden olsa istemezdim belki. Şimdi farklı. Ela öyle mutlu oluyor ki, anlatamam. Bildiklerini gösteriyor. Bi der her insanın tarzı farklı. Annemle başka oynuyor, iki çılgın başbaşa! Teyzesiyle başka, diş fırçalıyor, odasındaki aynaya bakıyor. Koklaşıyorlar sabahları.  Babamla başka, sırtında, karnında. Onun atıp tutmasına gıkını çıkarmıyor Ela. Kayınpederler başka bir şey yapıyor, almış kucağına kuşları kovalamışlar. Kayınvalidenin getirdiği kumaşları kokluyor.  Amcanın telefonunun peşinde. Bakıcı ablamızla zaten kankalar. Pek samimi, pek şekerler. Allah bozmasın. Analı, babalı, dedeli, nineli, kahkalarlala mutlulukla büyüsün...

Ela bir sosyal böcek. İnsan seviyor.

Sosyallik, koşuşturmaca, misafir derken, bir yanda işler. Şimdi öğle tatili verdim, oysa sabahtan umduğum gibi çalışamadım. Öğleden sonra coşacağım. Ela fareyi yemezsse OIPteki gibi:) İki gündür o karikatüre gülüyoruz, nasıl sevindik nasıl. OIP daha çok çizecekmiş...

Bu vesileyle...

Hayatta en çok böyle şeyler duyduğumda seviniyorum. Çizmek isteyen çizmeye karar verdiğinde, yola çıktığında. Girişimci insan bir adım attığında... Yazılımcı insan o satıra bir köşeli parantez daha koyduğunda. Yazar kişi zihninin derinliklerinden, kalbinin içinden o güzel sevilesi kelimeleri bir cümleye daha döktüğünde. Yeniden doğmuş gibi oluyorum. Evin içinde kalkıp şarkı söyleyesim, dans edesim geliyor. Kendi zincirlerini kırmak. Yola çıkmak... Artık zamanı demek. O anı hissetmek. O fikirlerin, çizilerin, yazıların çekmece köşelerinde unutulmayacağını bilmek...

Ben de işime döneyim hadi.

4 yorum:

Toprak Büyürken dedi ki...

ah bu şiiri de bu şairi de çok severim ben. :) kalabalık aile gerçekten büyük zenginlik.çocukluğa dair hatırlanan en mutlu anlar herkesin biraraya gelip toplandığı anlardır.Sıradan bir akşamdır ama herkes biaradadır.o gürültüde bide güzel uyunur.tüm konuşmalar ninni gibi gelir.

noname dedi ki...

özgürcüm ben kendimi skalanın bir ucunda seni bir ucunda görüyorum.ben kayınvalidem geldiğinde kızıma birşey yapar korkusuyla kızımın odasında yatıp kapısını da kilitlemiştim.öyle rahatsız etmişti varlığı ve bu şekilde yapmaya eşimle karar vermiştik.ne acı değil mi? guzel insanlarla boyle hayaller kuruluyor boyle seyler gonulden geciyor aksi durumda cehenneme kadar yolları var diyorsun.isim yazmıyorum.anlarsın sen oniiii

Ege'nin Annesi; dedi ki...

attila ilhan ayrı tat bırakıyor bende, çok severim hatırladım sayende sağolasın...

Kremali'nin annesi dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.