14 May 2010

Memeden Ayrılma(ma)

"Ekmek elden, süt memeden"  diye bir kitabım vardı küçükken. Nerden nereye...

Ela emmeye devam ediyor, güzel etsin. Ama memeye düşkünlük çok arttı. Akşamları resmen şarkı söylüyor, bazen tutturuyor. Bana sanki özgür iradesiyle asla bırakmazmış gibi geliyor. Tiksindirerek bıraktırmak filan çok korkutucu, düşünmüyorum. Ama yani kendi isteğiyle bırakacak mı? İkna olacak mı? Süt bitecek mi?  


Fikirler?


Sonradan not: Şu anda Ela günde bir kez akşamları emiyor. Gün içinde aklına gelirse arada istiyor ama "ama daha zamanı gelmedi ki bak daha abla burada" diyince ikna oluyor. Kullanmam gereken bir ilaç var aslında ve emzirme yüzünden çok fazla erteledim bu işi. Biraz da ondan endişeliyim. Haftaya doktora gideceğim ve ilaç derse ne yaparım diye düşünceler aldı beni....

9 yorum:

banu dedi ki...

18ay gibi bir beni ciddi zorlayan bir meme düşkünlüğü dönemi olmuştu. Hatta Oslo'ya gittiğimizde beni 100 m öteden görüp saldırıya geçice, bu işi ciddi ciddi sorgulamıştım içimde... Ama tam tamam kesiyoruz bu işi dediğim nokta da pek şeker bir hale dönüştü. iyi ki kesmemişim bile diyorum.
Bir süre önce gece emzirmeyi tamamem bıraktım. Ben varsam önce emiyor sonra uyuyor ama sanırım uyku öncesi emmeyi de kessek kendiliğinden bitecek bu iş... bilemiyorum tabi ki... biterse haberdar olursunuz :)
süt biter durumu ise belli bir noktayı geçtikten sonra yalan oluyor.

senem dedi ki...

Özgüranne, Ela ile konuş. Ona artık bu kadar çok anne sütü içmey ihtiyacı olmadığını, bundan sonra sütünü bardaktan içeceğini, daha çok yeni doğmuş küçük bebeklerin anne sütüne ihtiyacı olduğunu falan anlat. İnsan önce farketmiyor ama bir bakmışsın ki aslında seni dinlemiş, kenara yazmış. Bak Neva da felaket bağımlıydı. Mümkün değil bıraktıramam diyorum. Bu şekilde konuşarak günde bir defaya düşürdük. Neva hala emiyor ama son 2.5 aydır yalnızca günde bir defa, o da hergün bile değil. Yani bence mutlaka Ela ile işbirliği yap, tiksindirmek, zorla ayrı kalmak falan bence artık bizim çocuklara göre değil. Herşeyin o kadar farkındalar ki. Birşey kafalarına yatarsa zaten onlar da ikna oluyorlar. Çoook sevgiler.

Bu arada benim blogda memeden ayrılış ile ilgili yazdığım yazı da şurada: http://cikolatalipasta.blogspot.com/2010/03/memeden-ayrls.html

senem dedi ki...

Bu arada yanlış anlaşılmasın, tavsiyem kesinlikle çocuğa "sen artık abla oldun, hadi bakim" tarzı bir söylemde bulunmak değil ve çocuğu biyimekten nefret ettirmek değil. Yalnızca büyümekte olduğu için ihtiyaçlarının değiştiğini ona güzel bir dille anlatmak. :)

yeliz dedi ki...

bizim meme öykümüzü biliyorsun yakından:) arcanın 1 yaş civarı ilgisizliğini farkedip ben de ufak bir müdahale ve bir şehirdışını müteakip olayı sonlandırmıştım. Ama süt filan bitmemiş. çok sonra İtalyaya gittiğimde ben çok özledim arcayı. döndüğümdeki kavuşma sonrasında baktım, süt bitmiştir dediğim memelerden süt geliyor. davrandım emzirmeye, dana istemedi. Israr etmedim. demem o ki, süt bitmiyor. hala sıksam süt çıkar ki 3 aydır ağzına meme almadı. Özgürüm ela, tanıdığım en uyumlu bebeklerden biri, eminim çok rahat alışacaktır. Ama bildiğğim kadarıyla gece uyanıp emmek istemiyor, sadece günde 1-2 defa belki. bu durumda gece uykuları bölünmüyor. bu şekilde bi süre daha gitmesi seni rahatsız etmiyorsa devam edebilir bence. artık emzirmeyen ama emzirmeyi çok sevmiş bir anne olarak çok objektif olamadım, kusura bakma:) sadece elanın uyumlu bir kitap bebek olmasına güveniyorum sanırım, anlatırsan, rahatlıkla vedalaşır. ben tam da alışkanlıklara dönüştüğü için emzik olayını bu aralar sonlandırmayı düşünmüştüm, sonraları daha zor olacağı için. ama emzikle emzirmek karşılaştırılamaz tabii. sadece seni anlıyorum. çenem düştü, kaçıyorum, elanın gamzelerinden öpüyorum.

Ozgur dedi ki...

Banu evet heyecanla bekliyoruz, takipteyiz:)

Senem yanlış mı anlatmışım acaba. Ela zaten bir kez emiyor günde. Yani öyle sürekli isteme ya da gece sabaha kadar isteme gibi şeylerimiz yok. Arada sabah aklına gelirse istiyor ama o zaman vermiyorum. Akşamları meme zamanı yaklaştıkça şarkılar söylüyor, mememii meee diye. Benim kastettiğim tamamen kesmek...

Yeliz'cim evet okumuştum sizin öykünüzü. Ela bir ara kendi bırakmıştı, sonra tekrar başladı işte yazmıştım bir ara. Şu anda da akşamüstü emmesini bırakacak gibi gelmiyor bana nedense...

Hilal dedi ki...

memeden ayırma çalışmalarına önce emerek uyumayı bırakarak başlamıştık biz sonra akşamları bir kez iş dönüşü emzirmeye başladım. sonra o emzirdiğim saatleri başka şeyler yaparak örneğin eve gelir gelmez umutu alıp dışarı çıkartarak geçiştirmeye başladım. arada isteyince süt bitiyor annecim az kaldı bak, bebekler büyüyünce sütler bitiyor diye anlattım. tamam bugünden itibaren içmeyeceksin demedim hiç. yavaş yavaş unuttu. pedagog kesinlikle bir kere söylememi ve sonra hiçbir şekilde vermememi söylemişti, yapamadım. o artık içmeyeceksin konuşmasını hiç yapmadan yavaş yavaş bıraktık.25 aylıkken çalışmalara başlayıp 27 aylıkken bıraktık biz. tam olarak bıraktıktan sonra bir ay kadar aralıklarla istedi süt olmadığını söyleyince bakıp kapatmasına izin veriyordum.

bu kadar kolay olacağını hiç düşünmemiştim. acılı, sancılı, huzursuz falan olacak ssanıyordum etrafta anlatılanlardan yola çıkarak. çok düşkündü çünkü emmeye. nasıl olduğunu anlamadan bitti gitti.

kolaylıklar dilerim.

ilknur malcı dedi ki...

emzirirken içilen ilaçlar var aslında eger oyle bir muadili varsa onu kullanabilirsin.

benim rüyalarıma giriyor hala memeyi veriyormusum o da lıyormus tekrardan ama rüya işte ben cok özlüyorum emzirmeyi.

Ozgur dedi ki...

Hilal, sanki şimdilerde süt bitiyor desem anlamaz gibi. Yine de şu süt vakti başka aktivite yapma kısmı mantıklı geldi. Uyku ritüelimizde yeri var emmenin. Onun yerinde sarılma mı koymalı bilmiyorum. Teşekkürler yanıt için...


İlknur, daha önce konuşmuştuk doktorla malesef yok. Daha ne kadar erteleyebilirim bilmiyorum:(

Evrim dedi ki...

Oğlum 19. ayının içinde emiyor. Üstelik uzun uğraşlar ile daha yeni ikiye indirebildim. Benim sorunumda hala regl olmamış olmam. Doktorum bir kadın vücudu için bu kadar uzun süre regl olmamanın sağlıklı olmadığını, kan değerlerinin ve hormonların normale dönmediğini, yumurtalıkların büyüdüğünü söylüyor. Şiddetle memeyi kesmemi öneriyor. Bense hem kıyamıyor, hem de yurt dışına yeni taşındığımız için tek başıma bunu başaracak gücü kendimde bulamadığımdan erteliyorum sürekli. Şimdilik planım yazın annemin de desteği ile memeden kesmek. Ama birine bırakıp gitmenin doğru bir yol olmadığını okudum bir kaç yerde. İleri de okulda başarısızlığa bile neden olabileceğini söylüyorlar. Annemden almayı planladığım destek sadece oyalaması, bir kaç saat kaçamaklar vb. Birden kesmek yerine azaltarak kesmeyi öneriyorlar ki zaten siz bunu çoktan başarmışsınız. Aslında zor olan bitmiş gibi. Konuşmak anlatmak çözüm olabilir aslında artık. Psikolojisi için ne kadar doğru bilmiyorum, araştırmadım ama yara bandı yapıştırıp "uf" oldu demenin işe yaradığını söyleyenler var. Bu çok da korkutma ve tiksindirme sayılmaz ama dediğim gibi doğruluğunu bir araştırmak lazım.