3 Şub 2011

Kreşe ya da Anaokuluna Yollamalı Mı? ( Yoksa erken mi?)

İki farklı ekol var sanırım.
  • Üç yaşında başlasın, yarım gün başlasın, dörtte tam gün gitsin diyenler.
  • Bir de ikide başlasın, ne kadar erken başlarsa o kadar iyi, o kadar sosyal diyenler.

Kafam çok karışık.

Ela 25 aylık. Sanki ev ona yetmiyor artık. Hadi göndereyim diyorum. Sonra koşup geliyor, sarılıp "Ela bebek oldu" diyor, kucağıma yatıyor. Bırakıp gitmeme izin vermez gibi geliyor. Sonra... arkadaşları olsa, oyunlar oynasalar... Daha iyisi özgür olsa, kimse karışmadan kendi içindeki sese göre gitse, kurcalasa, şarkılar söylese...  Kreşe giden blog bebelerini düşünüyorum, özeniyorum.

Ben 2.5 yaşında başlamışım anaokuluna. Okumayı hep sevdim. Okulu, hem sevdim, hem sıkıldım. Okul mutlaka olsun ama her gün gitmesek keşke gibi hissettim.

Bilmiyorum.
İstanbul çok büyük... Daha küçük bir şehirde yaşıyor olsam içim daha rahat olurdu sanki. Öğretmenleri tanırdım kişisel olarak. Gidip görüşünce çok ticari oluyor konuşmalar bazen. Sıkılıyorum, daralıyorum.

Yardıma ihtiyacım var. 
  • Göndermeli mi? 
  • Siz gönderdiniz mi? 
  • Olumlu ve olumsuz etkileri neler? Ne kadar sürdü? 
  • Çocuğun hazır olduğu nerden anlaşılır? 
  • Bir deneme yapsam kreşler buna sıcak bakar mı? Bu deneme kızımı üzer mi?
  • En iyi yer ev mi?

Bugüne kadar ben de evdeydim ama yakın zaman sonra ofiste çalışıyor olucam. Normal mesai gibi olmasa da eskisi gibi olmayacak.

Böyle sorular sordum ama merak ettiğim nasıl oluyor, biraz hayal edebilmeye ihtiyacım var sanki...
Diyelim göndermeye karar verdim. Nasıl bir okul seçmeli... Neleri sormalı...

Şimdiden sonsuz teşekkürler.

konula ilgili meltemin yazısı... kreşe göndermek

48 yorum:

Ayla dedi ki...

Henüz oğlum kreşe gitmiyor ama bence oyun grupları ile başlayarak yavas yavaş alıştırabilirsiniz.Haftada 2-3 gün birkaç saat oluyor oyun grupları hemde kızınızın tepkisini tartma imkanı olur,sonra işe başladığınızda kreşe yarın gün (eğer evde bakacak birileri varsa tabi başlar sonra seneye de tam gün devam eder yani nacizane benim fikrim bu yönde.

laleninbahcesi dedi ki...

bir kızım ana okulu öğretmeni diğeri sınıf öğretmeni...İkisi aralarında konuşurken duyuyorum. Üç yaşından önce ana okuluna başlamayı tasvip etmiyorlar...ama oyun grupları olabilir. Bu arada ana okuluna da hazırlanır...

Bir Annenin Paylaşımları dedi ki...

30 aylık göndermeye başladım,alışması tam 3 hafta aldı. Çok hastalanıyor buna hazırlıklı olmak lazım bu neden 1 ay ara verdi. Doğru bir karar olarak görüyorum yaptığımı, şimdi okuldan bahsederken gözlerinin içi gülüyor ama alışma dönemi anne için zor oluyor.

BALLI LOKMAM dedi ki...

kızım 2 yaşında anneanne bakıyordu başka bir şehre gelince bende bocaladım herkez kreş dedi ama benim içim elvermedi ve bakıcı bulduk. tecrübeli arkadaşlar 2 yaşın çok erken olduğunu söylediler. oyun grubları tamam ama kreş için çok küçükler daha...

kirazsevdasi dedi ki...

ben 3 yasina kadar anneden bagimsiz bir krese baslamasini uygun bulmuyorum(kendimiz icin),
ama gelecek yorumlari da merak ediyorum,
kolay gelsin

Zelal dedi ki...

BENCE parantezlerinde yazıyorum hepsini :))

(((•Göndermeli mi? EVET

•Siz gönderdiniz mi? EVET, 18.ayını doldurmuştu başladığında haftada 3 gün ile başladı (burada öğlene kadar kreşler. Sonra gün sayısını arttırdık.

•Olumlu ve olumsuz etkileri neler? Ne kadar sürdü? Alışma dönemi yaklaşık 2 hafta sürdü. Olumlu/olumsuz etki incelemesi bence zor, lakin kelebek etkisi gibi ya gitmeseydi ne olurduyu bilmek olası değil, yani bu olumlu değişimler gelişiminin sonucu mu, kreşin faydası mı anlamında :)
Ama dil gelişimi kesinlikle kreşten çünkü biz evde ingilizce konuşmuyoruz. Onun dışında kendi sosyal çevresinin varlığı, arkadaşlarından bahsetmesi, enerjisini de keyifle atıyor olması bence gayet olumlu :) Aynı hareketli performansı kreşe gitmediği günler benden de beklemesi ise olumsuz yön :))) Bu arada kreş yüzünden öyle aman aman hastalanmadı da.(maşallah:))

•Çocuğun hazır olduğu nerden anlaşılır? Evde yetemediğini hissediyorsan, daha mı bireysel/sosyal olmalı acaba diye kendi kendine sormaya başlamışsan :)

•Bir deneme yapsam kreşler buna sıcak bakar mı? Bu deneme kızımı üzer mi? Denemeler risklidir, kişisel fikrim bu konuda geri adım ancak gittiği yerde onun gelişimine zarar verebilecek birşey varsa atılmalıdır. Çünkü ilk zamanlar yeni yere/ortama/kişilere güvenme sürecini içerdiğinden dikkatli hareket edilmesi gereken bir dönem. Ondan dolayı önce sen hazır olmalısın. Senin için rahat olursa çocuk daha kolay alışıyor. Sendeki tedirginliği inanılmaz bi şekilde anlıyorlar ve bu his sebebiyle güvenme aşaması biraz zora girebiliyor. Zora girince de sen daha da tedirgin oluyorsun iş yumurta-tavuk olayına dönebiliyor. Bizimkinin kreşte ilk haftalarda çocuk kreşe bırakılırken en az çocuğun davranışı kadar ebeveynin davranışı, duruşu, bakışı, yüz ifadesi incelenip, nasıl davranılmalı, yolda neler konuşulmalı vs anlatıldı. Birde kreşe benzer bir öncül deneme ortamı da yok aslında çünkü tek değişken annenin ortamda olmaması değil, o ortamın havası, ordaki insanlar, arkadaşlar hepsi bu denklemin bileşenleri/değişkenleri.

•En iyi yer ev mi? Böyle bir karşılaştırmaya girilmemeli bence. Kreşi bizim hayatımızdaki okul/iş gibi görmemeliyiz.

•Nasıl bir okul seçmeli... Neleri sormalı... Bahçeli bir okul, aydınlık, ferah bir sınıf, erişimi kolay bir yerde lavabo, tuvalet bölümü, yönetiminden, eğitmenlerine okuldakilerden pozitif elektrik aldığın bir okul, birde ay şu atraksiyon var, bunlar bunlar yapılıyor tantanasına çok girmeyen, çocuğu mutlu etmenin, ona birşeyler öğretmekten daha önemli olduğunu sana hissettiren bir okul,tercihen karnesi, yıl sonu gösterisi, belli bir uyku saati disiplini olmayan bir okul.
))) Kapa parantezleri :)))
Çook uzun bi konu, şimdilik aklıma gelenler bunlar. Umarım işine yarar. İlave soru olursa elimden geldiğince yanıtlarım, bilirsin :))

mynameismelis dedi ki...

Benim için çok isabetli bir konuda yazmışssınız, yorumları merakla okuyacağım... Oğlumun 18. ayını doldurduğu şu günlerde beni de aldı bu konuda düşünceler. Biraz araştırdım, doktorlara, arkadaşlara sordum; genel kanı 2 yaşına girdiğinde oyun grubuna başlatmak, 3 yaşında ise kreşe göndermek yönünde. Ben çalışıyorum ve oğlumla tüm gün ilgilenen bakıcısı var. Ama eminim ki oyun grubu/kreşe gittiğinde daha sosyal ve paylaşımcı olacak. Ve daha sık hasta!..

yeliz dedi ki...

özgürüm buradak yorumları takip ederken seni tebrik edeyim dedim. yeni okudum haberi, çok güzel çok sevindim. gurur duydum naçizane:)
sevgiler

yeliz dedi ki...

özgürüm buradak yorumları takip ederken seni tebrik edeyim dedim. yeni okudum haberi, çok güzel çok sevindim. gurur duydum naçizane:)
sevgiler

anne kaleminden dedi ki...

deneme yapılmamalı. çünkü deneme diye başlanırsa kesinlikle geri adım atılır. karar verilmeli hatta kararlı olunmalı ve uygulanmalı, sürece göre karar verilmeli. zaten bununla ilgili çalışmalar var. yani 2 haftada hala ağlıyorsa şöyle davranın, 3.haftada uyumsuzsa böyle yapın gibi...
kızım 30 aylık oğlum 24 aylık kreşe başladı. oğlum daha erken adapte oldu. zor karar, kolaylıklar...

sekoya dedi ki...

özgür anne eline sağlık, yazın ve tam kafamdaki yorumların ve soruların ile gelecek yorumların takipçisi yaptın beni, ela dan 5 ay geriden gelen mira için çoklukla ben de bunları düşünmekteydim şu ara..

Bilgen dedi ki...

Ben ilk yıl evden çalıştığım için beril'i 13 ay itibariyle yarım gün kreşe göndermeye başladık. (keyfi değil zorunlu bir karar olduğunu belirtmek isterim) Keyfi kararım olsa ilk 3 yıl evde onunla kalmayı tercih ederdim. Bu arada zaman zaman oyun gruplarına götürür, ancak düzenli olarak bir rutin prog. uygulamazdım.

Beril bir yıldır yarım gün kreşe gidiyor, günün kalan kısmında eşimin anneannesinin evinde oluyor, günün ikinci yarısı öğle uykusuyla geçtiği için daha hızlı geçiyor zaman.

Sorulara gelince, hijyen, yemek saatleri, psikolog vs bunlar ilk kayıt sırasında sorulması gereken sorular olurken, zamanla hiç bilmediğim durumlarla karşılaştığım için yazmak istedim. Örneğin:

yemeği kendisinin mi yoksa başka birinin yardımıyla mı yediği, uykuya kimin yatırdığı, yemeğin 2 gün boyunca gıda testi için saklanıp saklanmadığı, haftalık faaliyet raporu verilip verilmediği, (örneğin çocuğunuzun kreşte öğrendiği yeni bir şarkıya sizin de eşlik etmenizi istiyor olabilir, şarkı adını bilirseniz, birlikte söyleyebilirsiniz.) eşyaları için kişiye özel dolaplarının olup olmadığı, ( sürekli başka çocukların kıyafetlerini karıştırıp eve yanlış kıyafetler gelebiliyor) benim kreşte deneyimlediğim aklıma gelen konular...

eylemyiğit dedi ki...

Bence seneye özgüranne,eğer zorunlu bir durum,bakıcı problemi vs yoksa

Anne ve Bebisi dedi ki...

Uf zor konu.. Hic tecrubem yok. Ben iyi sanslar dilemek icin geldim :) Insallah hepsi gonlunuze gore olur.. :)

Esin dedi ki...

Bence denemeli...
Kreşlerde genelde-en azından benim baktıklarımda- çocuğun tepksini denemek için ilk hafta iki,üç sefer götürüp denenebiliniyor.
Ben ömerde geçen sene öyle yaptım.
İlk hafta gittik deneme mahiyetinde,gitmek isteyince gönderdim.
İki ay oyun grubu şeklinde hafta da iki gün 3 er saat gitti,kardeşi doğunca gitmek istemedi,biz de tamam dedik.Hala evde :)
Ben işe başlayınca o da kreşe başlayacak...yine oyun grubu şeklinde başlayacak ve arttıracağım...
Ben işe başlayınca

ŞEKER dedi ki...

sanki küçük gibi geldi bana. 3 ü beklesen??belki haftada 3 gün 2 şer saat olabilir de tam gün için erken :(

Melek_ dedi ki...

Biz kreşe 3,5 yaşımızda başladık. Çünkü oğluma annaesi bakıyordu. Ben çalışıyor olsam dahi öz bakımını benden daha iyi yapan bir annane vardı. Fakat 2,5 yaşından sonra çocuklar öz bakımdan çok oyun istiyor, arkadaş istiyor. Ben küçüklüğümde kreşe gitmedim. Fakat bizim apartmanımız sokağımız bir nevi kreş di zaten. Yaş grubum da o kadar çok arkadaşım vardı ki. Şimdi benim oğlumun öyle bir şansı yok büyükşehirler eskisi gibi değil güvenilir değil. Oyun ve arkadaşa olan ihtiyacını karşılamak için ilk etapta kreş düşündük. Tabi bunda oğlumunda talebi çok büyük yer aldı. Çünkü sürekli okula gitmek istediğini dillendirip. Okulla ilgili hayaller kurarak oyunlar oynadı. Kendisi çok istediği için adaptasyonumuz da çok kolay oldu. Şimdi o kadar mesut ve bahtiyarız ki :))) İyiki 3 yaşında oğlumu kreşe yazdırmışım, iyiki okulunu çok seviyor,iyiyki arkadaşlarıyla birlikte daha da sosyal oldu. Bu iyikiler o kadar çok ki bizde. Deneme süreci demişsin; bana kalırsa çocukla deneme süreci mümkün değil çünkü ilk etapta ne kadar isteyerek gitse de alışma süreci oluyor ehhh çocuk tam alışmışken hadi burayı beğenmedik birde diğerini deneyelim diyemiyorsun. O nedenle öncelikle iyi bir kreş araştırması yapılmalı artılarıyla eksileriyle. Kreş seçimi netleştikten sonra kararlı bir şekilde başlanılmalı diye düşünüyorum.

buyulubahce dedi ki...

* Göndermeli mi?
2,5 en geç 3 yaşında mutlaka göndermeli
* Siz gönderdiniz mi?
2,5 yaşında çişini söylemeye başlar başlamaz gönderdik
* Olumlu ve olumsuz etkileri neler? Ne kadar sürdü?
Olumlu etkileri, çocuğum bağımsızlaştı, dünyada tek olmadığını anladı, paylaşmayı da, kavga edip sorun çözmeyi de öğrendi. Disiplini, cezayı, ödülü kavradı. Yaşam kavgasına başladı kısaca. Olumsuz tarafı, özellikle yuvaya başladığı ilk sene çok hasta oldu ama hangi yaşta başlarsa başlasınm hasta olacaktı. Bu sene daha iyi durumdayız.
* Çocuğun hazır olduğu nerden anlaşılır? Günde 2 saat, haftada 3 gün oyun grupları var. Ordan anlaşılır hazır olup olmadığı. Annenin kararlı olması çok önemli. Poyraz artık ben okulda yemek yicem, artık ben okulda uyuyacağım dediğinde (ki oyun grubu 1 ay bile sürmedi) tam güne geçtik. 1,5 senedir sabah 8.30 - akşam 18.30 yuvaya gidiyor.
* Bir deneme yapsam kreşler buna sıcak bakar mı? Bu deneme kızımı üzer mi? Deneme dediğin oyun grubu işte, niye üzsün ki? Anneannem derdi ki, "ilerde ben ağlayacağıma, şimdi sen ağla"
Üzülmez, naz yapabilir, kapris yapabilir ama üzülmez. Sen kararlı ol yeter.
* En iyi yer ev mi?
Kesinlikle hayır. Tabi eğer hayatı boyunca senin başının üstünü taht gibi kullanan, dünyanın kendi etrafında döndüğünü sanan ve kendi sorunlarını kendi çözemeyen bir kızın olmasını istemiyorsan.

Çok katı oldu kusura bakmayın, istisnalar kaideyi bozmaz. Çok örneğini gördüm çünkü.
Kolay gelsin....

kuzunun annesi dedi ki...

Yorumları okumadım , ama elayla hiç problem yasamayacagınıza dair bir his var içimde . zaten wc problemi en önemli sorun ki siz bunu aylar önce hallettiniz zaten . galiba oyun gruplarına da takılıyor . Bocalayacagını sanmıyorum. Bende 3 yasında okula basladım ve 3 sene devam ettim , okulu her zaman cok sevdim .

ilknur malcı dedi ki...

bende 2.5 yaş gibi başlatacağım.sırf onun için ücretsiz izin aldım evdeyim.ancak kışa rast geldiği için böyle.mayısa rast gelmiş olsaydık krese verecektim.bize çok fazla öneriliyor kres.yeme sorunundan dolayı.ancak şu sıralar kreşin bile yeme sorununa cözüm olamayacagını düşünmeye başladım.bizimkisi yeme sorunu değil iştah sorunu aslında.iştahsız cocuga kreste ne kadar ilgilenecekler bilmiyorum bakalım göreceğiz.
Olumlu yönleri olduğu kadar olumsuz yönleri de var.özellikle o kadar coçugu dengeli ve adil bir şekilde idare edebilecek kişilere teslim etmek çok önemli.haksızlığa asla tahammül edemiyorlar.özellikle ikna edilmeleri lazım.yani kısaca biraz sans kader kısmet.yaşamadan anlaşılmayacak şeyler gibi.

gülay dedi ki...

merhaba nehir 2 yaşında kreşe 7 aylık başladı. 6 aylıkken işe başladım. 1 ay hala teyze anneanne idare etti sonrası için bakıcı ya da kreş karar vermek zorundaydık. bakıcı yerine daha önceden bildiğim ve iyi referansları olan bir kreşe göndermeyi tercih ettik. yanında kalma şansım olsa en az 2 yaşına kadar evde olsun isterdim ama kreşe gönderdiğim için hiç pişman olmadım evet biraz daha sık hastalanıyor ama orda çok mutlu öğretmenini anlatırken gözlerinin içi parlıyor. arkadaşlarının resimlerini gördüğünde gidip sarılıp öpmeye başlıyor. çok ufak başladığı için normalinin bu olduğunu sanıyor ve o yüzden hiç alışma sorunu yaşamadık ama şimdilerde (malum 2 yaş) bazen sırf itiraz etmek için problem çıkardığı oluyor özellikle ben bırakıyorsam ama şimdi yine bir karar vermek zorunda olsam gene aynı kreşi tercih ederdim

Yelish dedi ki...

Ilyas 2 yasinda ,part time olmak uzere Montessori okuluna basladi ,hala devam ediyor.
Esim de ,ben de "keske daha erken verseymisiz" diye dusunduk.

Ilk hafta zor geciyor,vazgecip gidesi geliyor insanin ama sonra guzel vakit gecirdiklerini gorunce,ne iyi ettim ! diyor insan :)

Etrafimdaki hemen hemen butun cocuklar 15aylik civari baslamislar ,hic olumsuz dusunen ya da pismanlik duyana rastamadim.
Sadece part-time ,full-time ayrimi yapanlar oluyor.Kimisi part-time gonderip ,bakiciyla idare etmeyidaha uygun buluyor.

Onumuzdeki donem ben de full time yollayacagim icin tam alti tane Montessori okulu,2 tane public preschool ile gorustum.
Siniflara girdim,oturdum ,izledim
Hep mutlu ve keyifli vakit geciren cocuklar gordum,icim rahatladi .

Onlarla ilgili verdigimiz ilk en zor karar bu kres olayi sanirim :)
Dilerim kendin ve kizin icin en dogru karari verirsin

Ozgur dedi ki...

Öncelikle gerek burda, gerek nurturiadaki detaylı yorumlardan dolayı çok teşekkür ederim.

Ayla, şu anda durumumuz şöyle. Çalışıyorum, bakıcı var, ancak bakıcının ayrılma durumu var. Oyun grubuna gittik ama benim götürüp getirmem ne yazık ki mümkün gözükmüyor, zaman sorunsalı nedeniyle. ZAten sorunumuzu da çözmüyor:( O kısmı daha açık yazsaymışım keşke.

laleninbahçesi, acaba sebepleri neler? eziliyor mu çocuklar?

bir annenin paylaşımları, bir ay evde yattığına göre sadece anaokulu hayal. bir de bakıcı olması lazım tam zamanlı öyle gibi gözüküyor sanki:(

ballı lokmam, benzer bir durum. zor zor...

Ozgur dedi ki...

kirazsevdası, kafam hala karışık ama bu yazı ve yorumlar iyi oldu gibi... du bakalım. öperim dorukcuumu.

Zelal çok teşekkürler, her şeyi yanıtlamışsın zaten. Deneme konusunda dediklerini özellikle kafama yazdım. Hak verdim. Evde yetemiyoruz o kesin. Sosyal bir çocuk. Gymbo da gymbo diyor. İlla gitmek istiyor ama o kadar yoğun bir dönemdeyiz ki götüremiyoruz. anaokulunda zıplar oynar şarkılar söylerdi diye düşünüyorum ama... bakalım... düşün düşün.... ...

Ozgur dedi ki...

mynameismelis, merhaba. hepimizin derdi aynı işte bir şekilde. yazın bu işler daha kolay... sevgiler.

yeliz, çok teşekkür ederim:)

anne kaleminden, iyi ki sormuşum diyorum bu yorumları okuyunca. iyi düşünüp tek karar verelim, tutarlı olalım. olmuyorsa düşünürüz. evet... mantıklı

Ozgur dedi ki...

sekoya, dur dur geliyo tecrübeli annelerden bilgiler...

bilgen, çok teşekkürler, yazdım sorulacaklar listeme.

eylemyiğit, var var, ondan acele ediyorum. yoksa seneye eylül gibi düşünüyordum.

annevebebişi, canımsın:)

Ozgur dedi ki...

Esin, ne güzel olmuş. Ben de öyle iyimser mi olsam acaba.

Şeker, alternatifi yeni bakıcı. Bilemiyorum:(

Melek, ne güzelmiş sizinki. Anneanne olması aynı şehirde olması çok büyük şans. Annem ve babamla aynı şehirde yaşıyor olsaydık, çok daha rahat olurdum kesin. Benden iyi bakarlar, ona şüphe yok. Benim çekincem zamanlama aslında biraz. Mutlaka anaokuluna gitmesi taraftarıyım de ne zaman. Zamanı geldi mi,gelmedi mi... Çok zor kararlar. Çocuk hazır mı? Öyle bişi var mı?...

Ozgur dedi ki...

buyulubahçe, benimki 2 yaşında daha. anladığın oyun grubuyla başlayıp, ona göre gönder ya da gönderme diyorsun. dediğim gibi, sonuna kadar evde olması gibi bir seçenek zaten yok... kararsızım hala.

kuzununannesi, bu yorum beni inanılmaz rahatlattı ve neşelendirdi, saol kuzucum:)

ilknur, çok haklısın. o konudan ben de çok korkuyorum:( nerden bilicez, nasıl anlayacğaız onu da bilmiyorum tam. çocuk belli eder herhalde. iyi insanlara rastlasınlar/rastlayalım. Sizin durumlar da düzelsin tez zamanda. Ama maşallah boylu poslu kızın. İştahsız ama sağlıklı maşallah.

gülay, bak bu da değişik bir bakış açısı. normali o biliyor, o da güzel. belki de öyle yapmalı, bilemedim. çok sevindim sizin adınıza.

yelish, kesinlikle zor bir karar. istanbul gibi büyük bir şehirde daha da zor. teşekkürler dileklerin için...

Evren dedi ki...

Başlat ekolü geldi :) Bizimki 8,5 aylıkken başlamıştı biliyorsun, başka bir şansımız da yoktu, o yüzden bir karşılaştırma yapamayacağım ama beklemeye gerek yok diye düşünüyorum. Bildiğim kadarıyla, Ela kendi işini halledebilen, sosyal ve problemsiz bir çocuk, o yüzden bir derdi olacağını sanmıyorum. Ve de Zelal'in dediklerine aynen katılıyorum :)

Bir de Damla bu konuyla ilgili bir mim başlatmıştı, yanıtlayanlar yorumlara linklerini koydular, onlara da bir bakabilirsin: http://www.kitubi.com/2010/11/05/kres-mimi/

Ozgur dedi ki...

Evren, ben de seni bekliyodum:) NE iyi hatırlattın dur o mime de bakayım. Bir mimdir, iki mimdir...

Ozgur dedi ki...

Evren, ben de seni bekliyodum:) NE iyi hatırlattın dur o mime de bakayım. Bir mimdir, iki mimdir...

meltem dedi ki...

ÖzgürAnnem, yorum diye başladım baktım uzuyor bloguma yazıverdim.
http://meltemidil.blogspot.com/2011/02/krese-gondermek.html
Opuyorum

ÇokBilmiş dedi ki...

Kızım 16 aylık, evde bir yardımcım var. Ben evde çalışırken kızımla ilgileniyor. 2 aydır bizimle. Kızım ablası gelir gelmez kapıya koşuyor ve "abla, oynuyo" diyor (ablayla oynayacağım). Kahvaltısını benden yemiyor, bana naz yapıyor, ben içeri geçiyorum tabağı yalyıp yututor. Öğlen uykusuna ben yatıramıyorum. Gene naz yapıyor. Ben odama geçiyorum, ablası 2 dakikada uyutuyor.
Yani demem o ki, anneden başka birilerine daha ihtiyaçları var çocukların. sadece anne ile birlikte 3 yıl geçiren çocukların hemen hepsinde davranış sorunları gözlemliyorum ben.
Tam gün anneden ayrı kalmak zorlayabilir. Keşke yarım gün olsa da alışmakta zorlanmasa...

İlk dedi ki...

Ah kesinlikle gonder derim ben! Ilgar 4 aylikken basladi yuvaya. Biliyorum cok erken senin sordugun yaslara gore. Fakat bir bebek bu kadar mi mutlu olur orada! Yavruya mutlu bebek adini takmislardi. Orada gecirdigi aylar boyunca benim icim hep rahat oldu. Ayrilik endisesi gibi bir sorun yasamadik hic. Benim mezuniyetim yuzunden yuvadan almak zorunda kaldik yavruyu. Evde ne kadar sikildigini anlatamam. Oyun grubu vb. bir seylerin arayisina gectim bu yuzden. Simdi her gun gitmek zorunda oldugum spor salonu var, Ilgar sayesinde. Oradaki cocuk yuvasinda takiliyor :) Yabancilara karsi yabani degil, yasiti ve buyuk cocuklarla cok guzel anlasiyor, oynuyor, sosyal ve mutlu bir cocuk bu sayede.
Elbette her cocuk farkli. Fakat 2.5 yas denemek icin iyi bir zaman. Deneyin, baktiniz ki olmuyor, bekleyip sonra yine denersiniz.

Sevgiler,
Ela'ya opucukler.

Ozgur dedi ki...

Meltem, çok güzel bir yazı eline sağlık...

Çokbilmiş, yazıda çok açıklamadığım için yanlış anlama olmuş. Bahsettiğin sistem bizde bir yılı uzun zamandır o şekilde işliyor.

Şurada anlattım detaylıca:

http://ozguranne.blogspot.com/2011/02/kres-anaokulu-bakc-evden-calsan.html

çok teşekkürler yorum için...

ilk, canım ne güzel yorumlar bunlar. gerçi bizim kız 25 aylık, 2.5 yas olsa içim daha rahat olacak ama 4 aylk bebek gidiyorsa ohoo:)

Ozgur dedi ki...

Arkadaşım Ebru'nın yorumları:

Aynı konu bende de gündemde olduğu için ayrıntılı şekilde araştırdım. Ulaştığım sonuçlar şunlar;
- 3 yaşından önce eğer anne çalışmıyorsa veya yakın çevreden destek alınabilecek birileri varsa kesinlikle kreşe gönderilmemeli. Oyun gruplarının para tuzağı olduğunu ve 3 yaşından küçük çocukların solunum yolları enfeksiyonu ile ilgili hastalıklara yakalanmaya daha açık olduklarını ve hastalıktan kurtulmalarının daha büyük çocuklara göre daha geç ve zor olduğunu öğrendim. Çevremde birçok arkadaşımın çocuklarının benzer deneyimler sonucunda bağışıklık sisteminin çöktüğünü biliyorum. Kızımın dr.u da bu bilgileri aynen teyid etti.

Ozgur dedi ki...

yorumun devamı:


3 yaşından küçük çocuk sıkılıyorsa yine evde büyütülen arkadaş çocukları ile biraraya getirilebilir ya da parklarda sosyalleştirilebilir. 3 yaşından küçük çocuk anne kuzusu ve sosyalleşmenin bu kadarı bence yeterli. Nasılsa 3 yaşından itibaren istemediğimiz kadar sosyalleşecekler.
Ben kızım anaokuluna başlamadan 1,5 sene öncesinden Bostancı, K.yalı, Suadiye ve çevresindeki onlarca anaokulu- koleji ziyaret etmeye başladım. Sonuç içler açısı. Çalışan anneler zamanları da kısıtlı olduğu için çok fazla araştıramadan en yakınlarındaki anaokuluna çocuklarını emanet etmişler. Asık suratlı öğretmenler, ben okulu gezerken tuvaletin ana kapısı açık olduğu için -çoğu okulların tuvaletleri minicik separatörlerle ayrılmış, herkes birbirini görüyor -güya merak edip bakıyorlarmış birbirlerine, bu da sağlıklıymış!!!!- kakasını yaparken gördüğüm ve görüldüğü için utanan onlarca çocuk, emniyet önlemleri alınmamış merdivenler, güvenliği olmayan ardına kadar açık kapısı olan ve önünde pis pis tiplerin dolaştığı okul önleri, sınıfın ortasında tüm çocukların arasında yerde bezi değiştirilen çocuklar, bahçede sigara içen, sevgilisine mesaj atan öğretmenler vs. -bunları hatırladıkça asabım bozuluyor- gördüm. Bu nedenle okul seçerken son derece dikkatli olunmalı. Bazı okullar öğrenciler olduğunda okulun dolaşılmasına izin vermiyorlar. Bu tip okulları direkt geçin derim çünkü ben öğretmeni sınıfta görmek isterim, öğrenci mutlu mu, birkaçı gruptan ayrı mı, sınıfta eğleniyorlar mı, öğretmenle ilişkileri nasıl, bunlar son derece önemli hususlar. Hijyen vs. konulara değinmiyorum zaten hepimiz buna dikkat ederiz.
Birçok annenin belirttiği gibi bence 2 alternatifli karar verilmeli ve çocuk anaokuluna karar verilen zamanda başlatılmalı, bu karar denenmemeli, uygulanmalı. Ama çocuk öğretmene, okula, arkadaşlarına vs. alışamadı ise elbette makul bir deneme süresinden sonra hala intibak sorunu varsa diğer alternatif değerlendirilmeli ve artık geriye dönüş olmamalı. Ve tabii ki çocukta psikolojik bir sorun yaşanmıyor ise.
3 yaşından sonra benim önerim; 5 yarım gün şeklinde olacaktır. Yoğun anaokulu gezilerim sonucunda öğrendim ki; 3 yaş grubu öğleden sonra uyutuluyor, uyumayan ile zaman geçirmek için hiçbir faydası olmayan evde de yapabileceği oyunlar oynanıyor ki bu orada olma amacına uygun değil yani sosyalleşmesine. Uyku sonrasında da fazla bir atraksiyon yok. Bu nedenle sabahtan öğlene kadar ki program -yemekli, yemeksiz o size kalmış tabii- son derece uygun. 5 yarım gün olmalı dememdeki amaç; 3 yarım gün olursa yapılan faaliyetlerde arkadaşlarından geri kalıyor çocuk ve kopuyor sınıftan. İlk etapta 1- 2 ay 3 yarım gün olabilir alışması için ama sonrasında 5 yarım gün en önemlisi. Tabii evde onu karşılayan biri varsa bu program geçerli, aksi taktirde yapılacak birşey yok.
Hem araştırmalarım hem de dr.umuzun altını önemle çizdiği bir diğer konu; çocuğun aynı yaş grubu ile birarada olması son derece faydalı. Büyük yaş grubu ile birlikte olması gerilemesine yol açabiliyormuş. Örn. ben kızımı 3,5 yaşında 3 yaş grubuna başlatacağım. Bu konuya hassasiyet gösteren bazı anaokulları yılın ilk 6 ayında doğanları bir sınıfa, ikinci 6 ayında doğanları başka bir sınıfa alıyorlar.
Tüm bu yazdıklarım imkanlarla sınırlı elbette yoksa çalışmak zorunda olduğu için 4 aylık bebeğini kreşe bırakmak zorunda olan arkadaşımda var, çocuk büyüyor elbette ama amacımız yapabileceğimizin en iyisini yapmak.
Bunlar benim araştırmalarım, umarım faydası olur.
Sevgilerimle,
Not: Belirttiğim yerlerde anaokulları ile ilgili bilgi almak isterseniz yardımcı olabilirim. Yaptığım ziyaretlerle ilgili notlarımı paylaşabilirim.

İlk dedi ki...

Kresten kapilan enfeksiyonlarla ilgili kucuk bir bilgi vermek isterim. Kisa vadede evet cocugunuz daha sik hasta oluyor. Fakat bu enfeksiyonlar cocugun bagisiklik sistemini yasitlarina gore oldukca fazla guclendiriyor. Calismalar yuvaya giden cocuklarin gitmeyenlere gore ergenlik oncesinde daha fazla hasta oldugunu fakat ergenlik cagi sonrasinda bu oranin terse dondugunu gostermis.
Ayrica enfeksiyonlara olan yatkinlik cocuktan cocuga degisiyor. Cok sansliydik ki bizim oglumuz 4 aylikken basladigi yuvada sadece ishal derdi yasadi (ki dis cikardigi donem oldugundan ishalin nedeninin yuva oldugundan emin degiliz). Burada yuvaya baslama yasi 6 hafta. Oglumun sinifinda 6 haftalik iki bebek vardi. Anne ve babalari mutlu, bebekler mutluydu.
Muhim olan dogru yeri bulup, cocuktan gelen tepkileri iyi gozlemlemek ve buna gore hareket etmek bence.

Elf dedi ki...

Merhaba. Benim oglum 23aylikken, bezi de Hala varken ve daha Anne bile dememisken yuvaya tam gun basladi.. Puf noktasi birakirken size yapissa bile ogretmene gonul rahatligiyla teslim etmek. Biraktiktan sonra bogure bogure aglayan ogluma cam dan baktigimda gulerek araba oynamaya basladigini goruyordum. Bizim sinirlarimizi zorlamakta ustlerine yok. Ayrica 1.haftanin sonunda konusmaya basladi.
Anaokulunu sevdigini anlamami saglayan da onu aksamlari almaya gittigimde, elimden tutup, beni de oyuna katmaya calismasi oldu. Aksi takdirde bir an once cikmaya calisirdi ortamdan.
Cok hasta olduk... Esim de ben de doktoruz. Ilkokula basladiklarinda hastaliklarla karsilasirlarsa daha agir geciriyorlar. Biliyorum, Ilk anaokulu zamani bir hafta evde,bir hafta okulda geciyor, o nedenle gecis doneminde evde bakacak birisinin olmasi onemli..bakiciniza hemen is bulmasini soylemeyin.
Guven cemberini hissedecegi objeleri yanina vermeyi ihmal etmeyin; sevdigi ayisi, battaniyesi..onsuz disari cikmadigi bir oyuncagi varsa, yeni alistigi bu ortamda cok faydasi oluyor.
Ben herkesin kendo dogrulari olduguna inaniyorum. Her Anne dunyanin en iyi annesidir. Cocuklarimiz da ister 18 ayda isterse 7 yasinda okula gitsinler, bizi cook seviyorlar..
Sevgiyle kalin

TUĞBA EKİZ dedi ki...

merhabalar 37 aylık bir oğlum var ve onu anaokuluna gönderip göndermemem gerektiğini araştırırken burdaki yorumları okudum. oyun grupları daha çok dikkatimi çekti doğrusu ama onlar hakkında da pek fikrim yok ankara keçiörende yaşıyorum ve ev hanımıyım fikirlerinizi merak ediyorum

TUĞBA EKİZ dedi ki...

merhabalar 37 aylık bir oğlum var ve onu anaokuluna gönderip göndermemem gerektiğini araştırırken burdaki yorumları okudum. oyun grupları daha çok dikkatimi çekti doğrusu ama onlar hakkında da pek fikrim yok ankara keçiörende yaşıyorum ve ev hanımıyım fikirlerinizi merak ediyorum

deniz erbaydar dedi ki...

merhaba

deniz erbaydar dedi ki...

herkese merhaba

deniz erbaydar dedi ki...

selm onbeş yıldır ana okulu öğretmeni olarak sorunuz ilgimi çekti aslında tüm annelerin kafasında aynı soru ar öncelikle öğretmen çokkk önemli vicdanlı merhametmeli li çoçukları çok sevmeli bence üç yaşına kadar yarım gün üç yaşından sonra tam gün okula göndermeli en azından çocuk okulda yaşadıklarını azda olsa anlatabilmeli kendini ifade edebilmeli

Adsız dedi ki...

merhaba,
ben ailemden ve akrabalarımdan uzak bir şehirde yaşıyorum.biri 20 ve biri 40 aylık iki çocuğum var.ve maalesef yaşadığım yerde ne arkadaşım ne de komşuluk yapabileceğim biri yok.o yüzden evde 7/24 çocuklarla olmaktan ve onlarla ev işleri vs. yeteri kadar ilgilenememekten dolayı çok sıkıntıdayım.o yüzden hem psikolojim hem de onların arkadaş edinebilmeleri için kendime iş onlara da kreş bulmak istiyorum.doğru mu yapıyorum acaba?? yardımcı olun bana nolur..

aliş dedi ki...

ben oğlumu 2 yaşında kreşe verdim şu an 2.5 yaşında ve gerçekten daha düzenli olduk artık okulumuza arkadaşlarımıza alıştık uyku ve yemek yeme alışkanlığımız düzenli oldu
yeni yeni alıştık ve çok seviyor oğlum kreşi oyunları anlatıp göstermeye çalışıyor şarkılar söylüyor ben çalıştığım için babaanne baktı 2 yaşa kadar ben ilgilenemedim
ve şu an iyiki kreşe vermişiz diyoruz eşimle karar lı olmak anne ve baba da bitiyor.

Adsız dedi ki...

merhaba arkadaşlar benım kızım da 20 aylık çalışan bayanım 2 aylıkken işe baslamak zorunda kaldım akrabam olan bır ablamız var kendı evımızde bakıyo bende su 2,5 yasında versem mı dıye dusunuyodum bayagı faydalı oldu burdakı yazılar ve sıze baska konuda danısmak ıstıyorum bakıcımızdan cok memnunum ve ben kızımı kardessız bırakmak ıstemıyorum bır yandan bu duzenı oturtmusken 2.bebegımı seneye olsun yanı kızım 4 yasındayken olsun kızımı krese 2.bebegıme aynı duzende devam ettırmek ıstıyorum sızce mantıklımı

Unknown dedi ki...

Bence verme.Ben verdim çok hasta oldu pişman oldum aldım .şimdi 3 yaşında korkuyorum vermeye tekrar keşke bekleyip şimdi verseydim dedim