20 Nis 2011

O Soruyu Sor... Sor dedim. Size de oluyor mu?

Dün doktora götürdük kuzuyu. Boğaz şişmiş, kırmızı. Gitti, doktorla konuştu. Şuram ağrıyor diye gösterdi boğazını. Öksürüyorum dedi. Her soruya yanıt verdi. Gitti doktor onun karnına, boğazına bakarken elinden gelen gayreti gösterdi. Sonra da reçeteyi beklemeden, hadi baybay diyerek kapıya yöneldi. Buraya kadar iyi hoş. Kızımla ilgili kısım süper.

Şimdi anneyle ilgili kısma gelelim. Ela küçükken, ben çok pimpirikli ve cahilken sorularımı hazırlar, kağıda yazar öyle giderdim doktora. O da naapsın, sabırla yanıtlardı. Bazen ikna olurdum, bazen olmazdım. Şimdilerde ne eskisi gibi pimpirikliyim, ne endişeliyim. Öyle soracak bir soru da yok esasen. Ama işte yerleşmiş o. Doktor muayenesi biter bitmez içimden bir ses, o soruyu sooor, soruuyu soor diye bana baskı yapıyor. Bazen gerçekten abuk subuk sorular da çıkıyor. Yani yazar burada doktorlara sesleniyor, çocuğu kaç yaşında olursa olsun annelerin sorularına kızmayın, onlar bilinçaltının derinliklerinden kaçıp geliyorlar. Dün anaokuluna gitsin mi diye sordum, hadi o bi dereceye kadar mantıklı diyelim. Sonrasında koptum, işte geniz akıntısı varsa acaba burun şekliyle ilgili bıdı bıdı. Sanane kadın. Yazar burada kendine sesleniyor. Olsa doktor söylemez mi. Yokkk. Orada ben gittim, yeni biri geldi içime. O soruyu sooor, sor dedim.

Size de oluyor mu? Yalnız değilim di mi?

8 yorum:

Tibetin annesi dedi ki...

ben her çıktığımda ya "keşke şunu da sorsaydım" diyorum ya da "ben bunu niye sormadım ki?" diyorum. al birini vur ötekine! :)))

yeliz dedi ki...

ben randevular yetmiyor bir de mail ile msn ile sıkıştırıyorum. Şimdiye kadar sorduğum soruları derlesek mizah kitabı çıkar.

FADİŞ dedi ki...

Yok değilsin, değilsin. Hastanede geçirdiğimiz o beş günlük evrede kaç tane asistan, doktor varsa oğluma bakan aynı soruyu defalarca sorardım değiştire değiştire, bakalım başka ne diyecekler diye. Şimdi de önceden düşünüyorum not alıyorum kağıda doktora gittiğim de direk kağıdı veriyorum eline:) Sağolsun tek tek açıklıyor tontiş doktorumuz, alıştı artık:)

içimizdeki karnaval dedi ki...

Normal bir annesin , hemde çok normal.Hepimiz aynıyız .Utanmasak büyük tuvaletinin rengini ve kokusunu söyleyeceğiz....Bir de doktora inanmayım nette araştırmıyormuyuz oda daha da komik..

Deli Anne dedi ki...

Hiç de yalnız değilsin Özgür Annem.. Ben çoğunlukla tutarım kendimi ama arada iilla ki saçmalarım:)

Ozgur dedi ki...

Tibet'in annesi:) di mi ya hiç sorma:)

Yeliz, hahah süpersin. Valla doktorlar öyle bir kitap yapsalar.

Fadiş, anne yüreği işte:)

içimizdeki karnaval, yalnız olmadığını bilmek güzel:) zaten doktordan çıkınca bi deli ben diilimdir diye düşünüyorum.

delianne:) oluyor öyle di mi, evet.

gülay dedi ki...

evet evet ben cevabını bildiğim soruları bile soruyorum.Sanki sormazsam eksik kalacakmış gibi saçma sapan bir his.
Koca kişisine soruyorum yetmiyor doktoruna teyit ettiriyorum:))

sekoya dedi ki...

evet yaa, geçen hafta kendimi telefonda kakasının rengi ve kıvamını anlatırken buldum.. adamcık da dinliyor, ama insan dünyada hakettiğini yaşamadan gitmezmiş bildim ben bildim, yıllarca az burun kıvırmadım az gülmedim sorulara yuh bu da nereden geliyor aklınıza diye.. etme bulma dünyası:))